to tag or not to tag

Vandaag me maar eens aan de slag gegaan met de wondere wereld van het "taggen"
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hiermee moet.
Als ik op het net op zoek ga naar informatie dan ga ik direct naar de website van de betreffende instelling waar ik informatie hoop te vinden. Deze zijn meestal zodanig gestructureerd dat ik snel de informatie vind. Thuis vind ik het leuk om op youtube (soms ook wel andere tubes...maar jullie hoeven ook weer niet alles van me te weten) wat rond te zoeken. Vooral muziekitems hebben dan mijn voorkeur; de meest prachtige en bijzondere opnamen kom je dan tegen. Gisteravond nog een filmpje bekeken van Cecilia Bartoli die een practige aria zingt van Il Farnace - Gelido in ogni vena
http://www.youtube.com/watch?v=G6r9kPwZdfQ

Ik let dan eigenlijk nooit op informatie verder op de pagina, de "comments" laat ik meestal voor wat ze zijn en of er tags geplaatst zijn weet ik eigenlijk niet.Wel klik soms door op filmpjes die gerelateerd zijn aan het filmpje dat ik net heb bekeken..Waarschijnlijk maak ik dan gebruik van een systeem van tagging maar daar daar ik dan niet bij stil.

Maar de opdracht was om zelf te taggen.
Ik had jullie hier graag een foto laten zien van de modeontwerper Max Heymans die onderuit gezakt in een stoel door tijdschriften aan het bladeren is maar ik kreeg deze niet in dit bericht gekopieerd. (dat mag iemand mij laten zien hoe je dat doet)
http://www.flickr.com/photos/nationaalarchief/4106588288/in/set-72157622808747968

Ik heb de "tag" "Knal" toegevoegd...
Hiermee heb ik soort van persoonlijke enigmacode achtergelaten op het web...
alhoewel...er zullen enkelen zijn die mijn "tag" snel weten te kraken.

Alfred

Schapen en kamelen

Deze foto van een stel glimlachende schapen heeft in Flickr (helaas) een All Rights Reserved licentie gekregen, en de maker heeft downloadopties 'gedisabled'. Ik kan wel de link van de foto kopieren en plakken, maar ik zie eigenlijk geen mogelijkheden om het plaatje te embedden, en dat ligt waarschijnlijk aan de instellingen van de maker. Ik probeer het met een ander plaatje, uit Flickr Commons. Hier heb ik wel de optie 'grab html' omdat de foto een vrije licentie heeft ('No known copyrights restrictions' in dit geval, of een CC-licentie):


Dit is een foto van Willem van de Poll, door het Nationaal Archief gepost op hun Flickr Commons account. Glimlachende kamelen, zou je er graag in willen zien.

Als je een 'All Rights Reserved'-plaatje niet kunt insluiten, zijn ze bij Flickr kennelijk van mening dat insluiten wel inbreuk maakt op het auteursrecht, en daar kan ik ze eigenlijk geen ongelijk in geven. Je toont de afbeelding zelf immers, er is dan weinig verschil met downloaden en credits toevoegen, of in de credits een link naar de bron opnemen. Wat dus allemaal niet mag. Insluiten wel toestaan zou het onderscheid tussen wat wel en wat niet mag wel erg vaag maken. Ik zie tenminste het verschil niet tussen de weergave van deze twee plaatjes en een 'gewoon' gedownloade foto.

Wat ook leuk is: een diashow insluiten van een hele set foto's. Ik neem even onze eigen NAi account, met de meest recente set foto's. HTML krijg je door eerst Slideshow te kiezen, en dan de Share opties aan te klikken. Je kunt de code aanpassen om de diashow passend op je pagina te krijgen.



Deze foto's hebben ook allemaal een All Rights Reserved label, maar als set kun je ze weer wel insluiten. Dat lijkt me redelijk, op deze manier is een stuk duidelijker dat ze van een externe bron komen. En je kunt ze bovendien minder makkelijk downloaden.

Mijn eerste blog

Bekijk mijn eerste zelfgemaakte blog. Misschien is het niet een hele echte blog, die veel discussie of interactie los gaat maken, maar het is wel een manier waarop je een hobby kan presenteren, en reacties van anderen daarop kan krijgen.

Vreemde vogels

Zoals Alfred bij het woord bloggen associaties heeft met zware klei zo moet ik bij taggen altijd aan wildplassen denken. Een raar soort territoriumafbakening waar de hondenfluisteraar nog een flinke kluif aan zou hebben.

Met dit in het achterhoofd ga ik voor m'n 3e ding braaf naar Ik weet wat dit is. Blijkbaar was iemand met hoge nood me voor met tags als Gaaf, Eng en Lelijk. Bij deze vreemde vogel aangekomen moet ik ineens aan De man die zijn vrouw voor een hoed hield denken. Zou de beste man ook taggen...

Vertrouwen

Ik las vorige week in NRC een artikel over de aankoop van het Mauritshuis van een stilleven met bloemen. Het was een zeldzaam schilderij omdat het ging om bloemen die nog geschikt werden, in plaats van een voltooid boeket. Het schilderij kwam uit particulier bezit. De directeur van het Mauritshuis vertelde dat het jaren had geduurd voordat de eigenaren tot verkoop bereid waren. Hij gaf aan dat hij er jaren aan had gewerkt om vertrouwen te winnen van de verkopende partij en dat dit belangrijk was voor de deal. Een tweede argument van de verkoper om uiteindelijk het schilderij te verkopen was dat hij het belang er van in zag dat het schilderij in een museum terecht kwam. En dat het Mauritshuis de enige juiste plek was. Als collectiebeheerders weten wij dit eigenlijk wel. En toch vind ik het verhelderend om weer eens stil te staan bij 2 kernwaarden waar het bij acquisitie van archieven omgaat: vertrouwen en noodzaak.

Ellen Smit

schieblogt: Bloggen voor het NAi

schieblogt: Bloggen voor het NAi: "Ik heb enkele malen een blog geschreven voor het NAi. Ik vind het protocol van het NAi heel helder, maar ik merk dat ik het bloggen zelf wat..."

Ik deel de observatie van Hetty. Ik begrijp dat het NAi een protocol heeft en dat er een redactie is die de berichten eerst leest. En aan de andere kant zou ik het liefst snel en vlot een ervaring/kennis van mijn werk even snel bloggen en delen met anderen, zonder dit vooraf aan iemand te laten lezen. Maar de belangrijkere vraag die hier achter ligt, is volgens mij: blog je op persoonlijke titel of blog je op naam van het NAi?

Ellen Smit

Bloggen voor het NAi

Ik heb enkele malen een blog geschreven voor het NAi. Ik vind het protocol van het NAi heel helder, maar ik merk dat ik het bloggen zelf wat informeler en persoonlijker zou willen doen. De tijdspanne tussen het moment dat ik de blog schreef en het moment dat de blogredactie 'm plaatste was te groot. Dat verminderde m'n enthousiasme. Ik vond dat de blogs zó doortimmert moesten zijn, dat het net zo goed reguliere webartikelen konden zijn. Daarom ook lees ik soms liever prikkelende, korte observaties op Facebook dan blogs. behalve dan natuurlijk van m'n echte favorieten.....