In een wat uitgedunde samenstelling heeft ons groepje (Christel, Frans, Petra) zich gebogen over groepsopdracht 4. NaiMuseum twittert voornamelijk over nieuws en foto’s van de verbouwing, nieuwe blogberichten en etalagestukken (vaste rubrieken), nieuws uit het NAi (UAR, postzegel, opbouw tentoonstellingen), activiteiten (aankondiging of verslag ervan, zoals Upload Cinema, Burenavond). Over de inhoud hebben de dames van Sterk Werk trouwens al zinnige dingen gezegd. Ondertussen proberen we ons een beeld te vormen van de cultuurconsument, die wij als doelgroep voor ogen hebben bij onze Twitteractiviteiten. Het is daar nu nog wat vroeg voor, maar het zou natuurlijk interessant zijn om te bekijken of die doelgroep overeenkomt met de groep die ons daadwerkelijk volgt. Scrollend door onze 320 volgers, zien we daar ook veel musea en andere culturele organisaties, erfgoedmensen, bureaus op het gebied van architectuur en design. Om maar te zeggen: doelgroepen zijn zo strikt niet van elkaar te scheiden en overlappen elkaar goeddeels. Om ‘de cultuurconsument’ als uitgangspunt te nemen is heel werkbaar (die professionals zijn óók gewoon cultuurconsumenten, al dan niet in hun vrije tijd), maar we moeten ook weer niet te bang zijn om iets te posten dat misschien een beetje richting vakpubliek gaat, af en toe. We denken dat je gaandeweg ook gewoon naar de praktijk moet kijken; wie zijn nu eigenlijk onze volgers, en moeten we onze contentstrategie daarop misschien bijstellen.
Kijkend naar de lijst Following, is er weinig lijn te brengen in wie wij zelf op Twitter volgen en wie niet. Waarom wel Vereniging de Hollandse Molen, en niet Ed Taverne, emeritus hoogleraar architectuurgeschiedenis in Groningen? Waarom wel een willekeurig individu die niemand kent, en niet een museumprofessional? Vooral in het begin zijn mensen gevolgd met geen andere reden dan als soort beloning dat ze de eerste volgers waren. Een aardig gebaar, maar of we er goed aan doen? We hebben er eigenlijk niets aan, behalve dat het een hoop ruis geeft. En bovendien: ook met wie je volgt laat je zien wie je bent, en mensen achteraf weer ontvolgen, is ook weer zo onaardig. Niemand zal ook van ons verwachten dat we iedereen terug gaan volgen.
Zoeken met http://searchtwitter.com/ levert niets op voor nederlands architectuurinstituut of netherlands architecture instiute. Ook niet met “”. Niemand gebruikt zo’n lange naam in een tweet. NAi geeft juist weer teveel resultaat, en voornamelijk ruis. Dat neem je niet weg door te zoeken op tweets geschreven in het nederlands. Resultaten blijken helemaal niet louter Nederlandse tweets te bevatten. NaiCollectie levert ook niks op, terwijl dat wel gebruikt is in tweets. Misschien te oud inmiddels.
Over ‘architectuur’ wordt te veel gezegd om te kunnen volgen. Als je wel iets ziet waar je op in kunt springen is het een toevalstreffer. Je moet zoekopdrachten, welke dan ook, trouwens vaak herhalen, omdat ‘older tweets’ al snel niet meer beschikbaar zijn. Toch vonden we zo wel iemand die tweette benieuwd te zijn naar de lezing van John Habraken bij ons. Het bericht was gehashtagged met #NAi en #Architectuur. Als je alleen naar je Mentions had gekeken (@NaiMuseum) dan had je dit bericht niet gezien. We hebben met een Reply gereageerd, en verwezen naar de informatie over de lezing op onze website. Het blijkt iemand te zijn die het Rotterdamse bureau/bedrijf Architectuurzaken runt. Via dit account kwamen we op die van twee redacteuren van het tijdschrift De Architect. We hebben ze, uit naam van NaiMuseum, gefollowed. Ook omdat het aardig zou zijn om wat meer architectuurnieuwtjes te twitteren, zeker als ze gerelateerd zijn aan iets dat hier speelt.
